ks. Franciszek Jabłoński

„W Archidiecezji Gnieźnieńskiej Duch Misyjny nie jest tylko słowem, ale życiem”

XII Archidiecezjalna Szkoła Animatora Misyjnego
(13 -0 15 III 2009)

„W Archidiecezji Gnieźnieńskiej Duch Misyjny nie jest tylko słowem, ale życiem” – powiedział o. Emanuel Torres, prowincjał o. Kombonianów z Warszawy, na zakończenie XII Szkoły Animatora Misyjnego. W tym roku te misyjne rekolekcje zorganizowane przez dyrektora diecezjalnego ks. dr. Franciszka Jabłońskiego, dla katechetów i animatorów misyjnych, połączone z ciekawymi warsztatami ubogaconymi prezentacjami multimedialnymi, odbyły się na terenie Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej, w małej nadmorskiej miejscowości – Pleśna.

W szkole uczestniczyły 44 osoby, w tym 2. kleryków z Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie. Większość uczestników to katecheci, bardzo zaangażowani w dzieło misyjne w naszej Archidiecezji. Nie brakowało także takich, którzy po raz pierwszy uczestniczyli w tego typu rekolekcjach i dopiero zamierzają włączyć się w działalność misyjną w swoich parafiach. W tym roku gościliśmy także przedstawicieli Ogniska Misyjnego dla dorosłych z Chodzieży oraz grupę młodzieży z Ogniska Misyjnego w Mogilnie.

Pod ogólnym hasłem: „Otoczmy troską życie na misjach” przez trzy dni, od 13 do 15 marca br., uczestnicy mieli okazję dokładnie poznać Papieskie Dzieło św. Piotra Apostoła, przyjrzeć się uważniej postaci św. Pawła – żarliwego misjonarza, a także raz jeszcze powrócić pamięcią do niezapomnianej wizyty apostolskiej Jana Pawła II w Gnieźnie w 1979 r., której 30. rocznicę obchodzić będziemy uroczyście w Gnieźnie w dniu 3 czerwca.

Animatorzy zostali podzieli na 4 kontynenty. Każdej z grup przydzielono specjalne prace: m.in. opracowanie przykładowego programu Kongresu Misyjnego dla Dzieci i Młodzieży, który odbędzie się w czerwcu w Gnieźnie, napisanie konspektów do prowadzenia katechezy przygotowującej do Kongresu oraz opracowanie regulaminów konkursów związanych z Kongresem. 

Na zakończenie Szkoły Animatora Misyjnego przedstawiciele grup dokonali podsumowania swoich prac. Każda z nich wyróżniała się wielkim doświadczeniem misyjnym, aktywnością i pomysłowością.  Animatorzy zgodnie potwierdzają, że rekolekcje te są dla nich wielkim ubogaceniem. Codzienna Msza św. i głoszone nauki „ładują ich”, często już bardzo słabe akumulatory, a wykłady i prezentacje, jak chociażby te o Papui Nowej Gwinei czy o Janie Pawle II, zarażają radością i entuzjazmem; są źródłem ciekawych pomysłów i dają nową chęć do pracy. Wszyscy też podkreślali, że nie bez znaczenia dla przeżywania tego czasu było miejsce – z dala od codziennego zgiełku, z tym szczególnym nadmorskim klimatem...