Ks. Franciszek Jabłoński

Krzyże Misyjne 2008


W roku 2008 krzyże misyjne otrzymało 45 osób, z 24 diecezji.

Najwięcej misjonarzy w tym roku wyjedzie z diecezji tarnowskiej (6), gnieźnieńskiej (3), włocławskiej (3) oraz 3 siostry z Czech, z diecezji Ostrawsko-Opawskiej. Po 2 osoby wyjadą z następujących diecezji: katowicka, kielecka, lubelska, opolska, poznańska, siedlecka, toruńska, warmińska i warszawska. Po jednym przedstawicielu wysyłają następujące diecezje: białostocka, bielsko-żywiecka, częstochowska, drohiczyńska, koszalińsko-kołobrzeska, krakowska, łódzka, pelpińska, przemyska, sandomierska oraz warszawsko-praska.

Przygotowanie do uroczystości

W tym roku krzyże misyjne otrzymało: 16 księży: fideidoniści (9), pallotyni (4), sercanie (1), Stowarzyszenie Misji Afrykańskich (1) oraz franciszkanin, 2 braci zakonnych: pallotyn i sercanin oraz kleryk (werbista), 22 siostry zakonne: elżbietanki (7), pasterzanki (3), franciszkanki z Czech (3), kanoniczki (2), Siostry św. Rodziny z Bordeux (2), szarytki (1), salwatorianki (1), michaelitki (1), Siostry Franciszkanki Misjonarki Maryi (1), dominikanki (1) oraz 3 osoby świeckie, w tym małżeństwo.

Małżeństwo misyjne

Misjonarze wyjadą do następujących krajów: na kontynent afrykański: Republika Środkowoafrykańska (7), Kamerun (3), Burudni (2), Demokratyczna Republika Kongo (1), Sudan (1), Angola (1);  Tanzania (1), Wybrzeże Kości Słoniowej (1), Zambia (1) oraz do Afryki frankofońskiej (1); na kontynent amerykański: Paragwaj (6), Boliwia (3), Barbados (3), Argentyna (2), Ekwador (2), Kolumbia (2), Urugwaj (2); Meksyk (1); kontynent azjatycki – Kazachstan (4) oraz do pomocy duszpasterskiej w Rosji jedna osoba.

Wywiad z s. Krystyną Zachwieją

Słowo pozdrowienia Nuncjusza Apostolskiego

abp. Józefa Kowalczyka przed wręczeniem krzyży misyjnych

Drodzy Bracia i Siostry, drodzy misjonarze i misjonarki

Sługa Boży, Ojciec Święty Jan Paweł II podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny 1979 r. i pobytu w Gnieźnie 3 VI tegoż roku mówił o naszych dziejach. O tym, że po przybyciu do Polski Dąbrówki i przyjęciu chrztu przez Mieszka rozpoczęło się dzieło misyjne. Zaczęli przybywać do Ojczyzny misjonarze pochodzący z różnych narodów Europy: z Irlandii, Italii, Niemiec. W pamięci Kościoła na ziemi Bolesławów utrwalił się w niewymownej pamięci posłany misjonarz – św. Wojciech. Świadectwo śmierci męczeńskiej, świadectwo krwi przypieczętowało w sposób szczególny chrzest, jaki przed tysiącem lat przyjęli nasi praojcowie. Męczeńskie zwłoki apostoła Biskupa Wojciecha legły u fundamentów chrześcijaństwa na całej polskiej ziemi. Dziś idąc za myślą Ojca Świętego z Jego mandatu Nuncjusz w Polsce za chwilę mamy poświęcić i wręczyć krzyże misyjne grupie misjonarzy i misjonarek. Bardzo dobrze, że dokonuje się to tu – w Gnieźnie, w kolebce naszego chrześcijaństwa i działalności misyjnej. To tu, każdego roku otwiera się na nowo, jak powiedział Sługa Boży Jan Paweł II, Jerozolimski Wieczernik skąd Duch Święty posyła pracowników na swoje żniwo i to już nie na kontynent Europy, ale na kontynent całego świata. Jest wielką naszą radością, że w ostatnich latach możemy chętnie dzielić się misjonarzami z Kościołem powszechnym.

Drodzy misjonarze, bardzo się cieszę, że odczytaliście swoje powołanie misyjne. Papież Benedykt XVI tegoroczne Orędzie na 45. Światowy Dzień Modlitw o Powołania zatytułował: „Powołania w służbie Kościoła misyjnego”. Powołanie misyjne jest trudne. Doświadczył tego nasz patron św. Wojciech i wielu innych misjonarzy, o których wspomniał dzisiejszy kaznodzieja.

Powołanie misyjne to wielki dar Boży, dlatego papież Benedykt XVI w Orędziu mówił nam, że ten kto odpowiada na powołanie Pana musi z rozsądkiem i prostotą zmierzyć się „nie tylko z każdym niebezpieczeństwem, ale nawet więcej, z prześladowaniami, gdyż uczeń nie przewyższa nauczyciela, ani sługa swego pana (Mt 10, 24)”. Gdy uczniowie stają się jednym z Mistrzem, nie są już sami w głoszeniu Ewangelii, lecz działa w nich sam Jezus Chrystus.

Nie jesteście i nie będziecie sami, gdyż Chrystus, którego krzyż otrzymacie za chwile pójdzie i będzie z wami. On was będzie umacniał. Nie jesteście i nie będziecie sami, gdyż za was modlić się będzie i modli się już cały kościół lokalny począwszy od rodziców i bliskich, a także parafian i diecezjan oraz kościół cały, który jest w Polsce. Dlatego was wszystkich o tę modlitwę proszę, tu zebranych i gdziekolwiek jesteście. Działalność Misyjna kościoła jest jako świadectwo miłości Boga. Staje się szczególnie skuteczne wtedy, gdy jest realizowane wspólnotowo, aby świat uwierzył. Wspólnota kościoła zgromadzona tak jak na początku wokół Maryi Dziewicy, Królowej Apostołów, uczy się od niej błagać Pana o liczne, nowe apostolskie powołania, o nowych apostołów, którzy będą potrafili żyć taka wiarą, nadzieja i miłością, jaka jest konieczna do pracy misyjnej.  Poucza nas o tym Benedykt XVI w swoim wspomnianym przeze mnie Orędziu.

Drodzy misjonarze i misjonarki, Szczęść Wam Boże na nowych, nie znanych jeszcze drogach posługi i powołania misyjnego. Bądźcie pewni, że towarzyszyć wam będzie nasza solidarna miłość i nasza modlitwa  i na tę drogę z serca wam błogosławimy i wręczając wam krzyż, wręczamy wam także nasza duchową solidarność z wami na każdym kroku waszego misjonarskiego życia.

Słowa podziękowań Metropolity Gnieźnieńskiego

abp. Henryka Muszyńskiego


Z głębokiej potrzeby serca pragnąłbym w imieniu wszystkich tutaj zgromadzonych podziękować odwiecznemu Bogu za tę piękną pogodę, którą nas dzisiaj obdarzył. Ale dziękuje także wszystkim uczestnikom. Rozpocznę od końca. Mianowicie od naszych drogich misjonarzy, którzy stąd udają się tak jak ongiś św. Wojciech. Nie tylko z dwoma symbolami, ale z rzeczywistością Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego w swoim słowie.

Dziękujemy ks. abp. Nuncjuszowi, który kontynuuje tę piękna tradycję, którą tutaj rozpoczął Ojciec Święty Jan Paweł II dziękujemy nie tylko za obecność, ale także za jego przesłanie. Za przypomnienie tego, ze jesteśmy tutaj w Wieczerniku – jak powiedział Ojciec Święty, naszego narodu. W tym Wieczerniku, gdzie, jak powiedział Jan Paweł II poniekąd rozpoczęło się dzieło nowej ewangelizacji. Ci młodzi misjonarze są dla nas wszystkich przypomnieniem, że wszyscy jesteśmy ewangelizatorami odpowiedzialnymi za kształt i formę Chrystusowej Ewangelii.

W sposób szczególny chciałbym podziękować ks. bp. Wiktorowi Skworcowi, który przyjechał z Tarnowa i który patronuje misjom i misjonarzom. Tym wszystkim, którzy przygotowywali misjonarzy do tego odpowiedzialnego zadania.

Słowa pozdrowień papieża Benedykta XVI

w czasie Anioł Pański, 27 IV 2008 r.



Pozdrawiam wszystkich Polaków. Dziś szczególne pozdrowienia kieruję do biskupów i wiernych pielgrzymów w Gnieźnie, którzy oddaja cześć św. Wojciechowi, patronowi Polski. Jego męczeńska śmierć stała się zasiewem wiary na waszych ziemiach. Za jego wstawiennictwem modlę się, aby ten zasiew stale wzrastał i przynosił dobre owoce. Niech Bóg wam błogosławi. 

Krzyże misyjne 1998-2007

W latach 1998-2007 krzyże misyjne otrzymały 478 osoby. W poszczególnych latach przedstawiało się to następująco: 1998 (40), 1999 (30), 2000 (57), 2001 (50), 2002 (50), 2003 (72), 2004 (58), 2005 (46), 2006 (38), 2007 (37). W tym 424 to misjonarze, a 55 to osoby posłane do pomocy duszpasterskiej w innych diecezjach na świecie. Wśród tych 424 misjonarzy można wymienić kilka rodzajów powołania misjonarskiego: kapłani diecezjalni - 149, kapłani zakonni - 59, diakoni - 39, klerycy - 8, bracia zakonni - 13 (zakonnicy łącznie - 119), siostry zakonne - 120 oraz osoby świeckie - 36.